Onduidelijkheid over medicatie

Over medicatieONveiligheid kan ik ook nog heel wat vertellen. Ze dealen hier echt in paracetamol. Iedereen krijgt ‘zo nodig’ paracetamol. Ik heb ze wel nodig, maar mijn buurpatiënten vroegen elke keer waarom ze die moesten innemen. 

Geen antwoorden
Hadden ze dan toch pijn? Of waren die rode wangen van de koorts? Veel vragen, geen antwoorden en dan maar braaf slikken. Verschil tussen mogen en moeten is in het ziekenhuis heel klein. Nee zeggen ook. Ik heb er voor de nacht wel eens een paar van mijn buren gekregen. Deze onderhandse handel zie je niet terug op de medicatieoverzichten.

Alcohol
Het verbaasde me ook dat mijn buurman naast me ‘s avonds wijn mocht drinken. Zonder tegenspraak. Zijn vrouw had een fles meegesmokkeld en hij was gewend om voor het slapen twee glazen te drinken. Geen probleem? Ook niet in combinatie met al zijn medicatie vroeg ik me nog af. Ik dacht nog: ‘Wordt het toch nog gezellig.’ Maar helaas, een (afscheids)feestje is het niet geworden. Geen druppel. De volgende keer neem ik zelf ook een fles mee, maar hopelijk kan ik die gewoon thuis drinken. Geen ziekenhuis meer, zelfs niet met drank.

Ontslagdag
Na urenlang wachten op het felbegeerde briefje is het nu wachten op de ontslagmedicatie. We staan al veertig minuten te wachten. Ik ben er al bij gaan zitten. Mijn lijst is ook wel heel lang. Je moet ook zelf opletten of alles geleverd wordt, niet dubbel en of het de juiste doseringen zijn. Ook om maagbeschermers moet je zelf vragen. Of ik wist dat ik die zelf moest betalen. Ik kon het ook eerst zonder proberen. Maar toen kwam het alert van de computer: het is raadzaam om maagbeschermers te gebruiken bij de combinatie van antibiotica en prednison. Dat gebruik ik al een week. Is de ontslagdag toch nog ergens goed voor.

Puzzelen
Na al dat wachten eindelijk met een tas vol medicijnen en een iets lichtere portemonnee naar huis. Daar begint het gepuzzel. Wat moet je wanneer slikken? Zijn het andere doosjes of ook andere medicijnen? Wat moet ik doen met mijn oude medicijnen die nu niet meer op de lijst staan, maar bijna onaangebroken zijn? De namen en kleuren zijn anders. En er is ook geen verpleegkundige die het kant en klaar aanreikt op gezette tijden. Inmiddels is mijn medicijntijd al verstreken en moet ik weer een nieuwe dosis. De tijd gaat dringen. Alle medicatie maar uitgeschud op de bank, mijn geheugen erbij, want mijn lijst met ontslagmedicatie had de ziekenhuisapotheek achtergehouden. Geen hogere wiskunde nodig, maar wel veel gedoe en dat als je geen puf hebt.

Geen overdosis
Toch nog iets gevonden wat niet klopte: één keer per dag zes prednison? Ik kreeg op de afdeling vier keer per dag één pil… Toch maar weer gebeld met het ziekenhuis, want ik wil geen overdosis. Ik moet nog worden teruggebeld. Hopelijk op tijd, anders heb ik er een paar gemist. Krijgen we dat weer. Waarom zit er toch geen begeleiding bij? Waarom krijg ik zoveel in een keer mee? Ik wacht het telefoontje maar af.