Stel, u bent op zoek naar een restaurant in een vreemde stad. U heeft geen idee waar u lekker kunt eten. Hoe maakt u een keuze? Wilt u iets weten over de hygiëne in het restaurant of gaat u ervan uit dat alle restaurants schoon zijn. Er is tenslotte een inspectie (Voedsel en Waren Autoriteit, vroeger de Keuringsdienst van Waren) die controles uitvoert. Misschien wilt u weten of het restaurant een Michelinster heeft of misschien wel twee. Het kan ook zijn dat u zich laat verleiden door de presentatie van het restaurant op internet. Een luxueuze uitstraling kan heel aantrekkelijk zijn, het oog wil tenslotte ook wat. Verder is het mogelijk dat u ervaringen van anderen belangrijk vindt. ‘Het eten was heerlijk maar de bediening liet op zich wachten, was slordig en ongeïnteresseerd’. ‘Het eten was middelmatig maar de bediening was top’.
Ervaringen van anderen zijn belangrijk. Dat is niet nieuw. Op verjaardagsfeestjes wisselen we graag verhalen uit over restaurants waar we lekker hebben gegeten, vakantiebestemmingen maar zeker ook over de afspraak bij de dokter of in het, ziekenhuis. Het is wel nieuw dat we ons niet meer hoeven te beperken tot onze kring van familie en vrienden. Op het internet kunnen we onze ervaringen delen met grote groepen anderen. En dat doen we dan ook massaal. Over van alles en nog wat. Ook over zaken die onze gezondheid aangaan.
Uit onderzoek van TNS Nipo (2008) bleek dat 34% van de internetgebruikers zich baseert op de content van anderen over gezondheidszorg en gezond leven. Nog eens 14% van de onliners publiceert online wel eens ervaringen met betrekking tot ziekte en medicijnen. Het onderzoek dateert uit 2008, grote kans dat deze percentages in 2011 hoger zijn.
De ervaringen van anderen helpen ons bij het maken van keuzes. Maar de ervaringen zijn ook belangrijk voor de dokters, de ziekenhuizen en andere aanbieders. Ervaringen geven hen inzicht in de waardering van patiënten voor hun zorgverlening. Vinden patiënten dat zij voldoende informatie krijgen, worden ze vriendelijk te woord gestaan, worden ze snel geholpen, is de wachtkamer comfortabel. En zo niet, wat kan de dokter of het ziekenhuis dan verbeteren? Soms zijn dat heel eenvoudige ingrepen. Bijvoorbeeld de plaatsing van een digitaal bord waarop patiënten kunnen zien hoe lang de wachttijden zijn. De wachttijd wordt er niet korter van maar de irritatie van patiënten neemt af.
Op ZorgkaartNederland kunt u lezen welke ervaringen andere patiënten hebben met zorgverleners. Ook kunt u uw eigen ervaring plaatsen. Zowel positief als negatief. Zorgverleners kunnen op hun beurt weer reageren op een gepubliceerde ervaring. Maar er zijn wel een paar voorwaarden, zoals te lezen in onze gedragscode. ZorgkaartNederland wil een betrouwbaar platform zijn, zowel voor patiënten als voor zorgverleners. Wij geloven niet in scheldpartijen, wel in onderbouwde feedback. Die helpt patiënten bij het maken van keuzes en zorgverleners bij het verbeteren van hun dienstverlening.
Wij zijn benieuwd naar uw ervaringen, daarmee maken we samen de zorg beter. Doet u mee?
De zorg moet inderdaad transparant, maar ook zeker innovatiever. Ze houden te veel vast aan hetzelfde stramien en regels.
zorg voor een zorginstellingen en restaurant etc.
Geef nieuwe systemen, innovaties, leveranciers een kans en blijf niet hangen bij het vertrouwde.
Dankzij Zorgkaart nl heb ik de ‘moed”gehad een second opinion te vragen in een ander ziekenhuis. De specialist die ik eerst had was “verliefd”op zijn computer en sprak daar alleen maar mee ipv met mij, de patient.
Ik vind, dat artsen gescreend moeten worden op mensvriendelijkheid en desnoods een cursus moeten volgen in communiceren. Het gaat n.l.niet alleen maar om de techniek b.v kun je goed opereren,maar er zit ook nog een mens aan dat te opereren been. Het heeft bij mij prima uitgepakt, dat ik zo stoer was naar een andere specialist te stappen. Een prima specialist en ook nog een aardig mens.
Vandaag had ik met mijn zoontje een afspraak bij een kinderarts in het EG Haarlem Schalkwijk. Waar ik om 10:30 een afspraak had met de Dr Ramnath vervolgen zit ik eerst 20 min in een kamertje met een co (waar ik op dat monent nog geen moeite had omdat je ergens het moet leren en moet beginnen)maar na 20 min eindelijk de kinderarts te mogen zien dat was om 10:55 ging mevrouw dood leuk een (zogenaamd)dringent telefoontje beantwoorden over een Email die ze niet ontvangen had en wanneer en hoe laat ze de vergadering had met dees of gene collega’s die ook mee gaan en waar en hoe het plaats zal vinden en waar ze vandaag haar dagdienst draaide op de poli.Na 15 min telefoon gesprek in mijn tijd heb ik daar eigenlijk voor (jan met de korte achternaam gezeten)vervolgens mij verweten word uit te lopen…????Geen enkel moeite genomen te hebben om de papieren door te lezen die zijn afgeven bij de inschrijfbali waarvoor hij kwam. kunt u mijn beoordeling over haar wel zelf invullen!!
ben zelf werkzaam in de gezondheidzorg en lees soms met verbazing de “beoordelingen” vaak is het toch änoniem spugen” Op het moment dat mensen “problemen” hebben met de huisarts of medewerkers in de praktijk dat dit niet besproken word met de betreffende persoon, als er op sites als deze of in de omgeving over gesproken word kan desbetreffende persoon zich niet verdedigen ivm zwijgplicht.
Ik vind het erg jammer dat veel mensen tegenwoordig bij een arts aan komen met printjes van google met hun diagnose, allerlei onderzoeken eisen en niet meer vertrouwen op het oordeel van de arts…
mondigheid prima, we leven niet meer in de tijd dat de dominee, dokter en notaris heilig zijn, ja en amen hoeft niet, maar respect voor een arts (en ieder ander) en vertrouwen in zijn kunnen is wel op zijn plaats!
en als je knie twee dagen zeer doet en je arts adviseerd om een aantal dagen rust te nemen en je accepteert dat niet “omdat je meer te doen heb en ze gister avond op de huisartsenpost ook al niets hebben gedaan ” vervolgens een mri eist e.d. dan ook niet klagen dat de ziektenkosten de pan uit rijzen, die kosten maken we ten stotte met elkaar…. helaas bestaat nederland steeds meer uit klagers in een “ik”cultuur.. en dat vind ik erg jammer..
Ik ben ook werkzaam in de zorg, nader opgeleid in gesprekstechnieken. Juist omdat ik mijn attitude hoog heb zitten, verwacht ik dat ook bij mijn behandelaars.
Men is beter op de hoogte mede door internet. Het houdt je als behandelaar scherp en als patient word je in de gelegenheid gesteld om mee te denken en uiteindelijk weloverwogen een keus te maken.
Je intuitie is vaak een goede raadgever om kritisch en standvastig te zijn. Voor een arts is dat lastig. De tevredenheid en efficientie van de zorg gaat omhoog:
-als er beter geluisterd wordt
-als artsen niet vooringenomen zijn
-als er geen halve waarheden en aannames in een elektronisch dossier staan.
(tunnelvisie)
Door te kijken naar de situatie ter plekke, te luisteren en door te vragen kom je eerder tot de essentie. Het kost je in een consult maar 7 minuten om tot de essentie te komen (met Motivational interviewing)
In de zorg wordt de communicatie en samenwerking versterkt op deze manier. Kan bedreigend voor de arts zijn en niet iedere patient heeft zelfreflectie, maar al met al kunnen consulten meer opleveren dan het diagnose-receptmodel.
Beste Elisabeth,
Uw gesprekstechnieken zullen vast resultaat opleveren maar wat een behandelaar in je dossier opschrijft blijft maar afwachten.
Je kunt niet voorkomen of dat een halve waarheid of verkeerde aanname is.
Je schrijft het zelf niet op namelijk.
Vandaar dat ik er voor ben dat meer behandelaars toegang tot een dossier kunnen hebben om die verkeerde aannames/ halve waarheden op te merken.
Beste Mw Muis,
Er zit veel kaf onder het koren.
Als voorbeelden noem ik:
” Dan gaat u toch naar het tuchtcollege als u niet tevreden bent”
Dit klinkt helaas niet als opening voor een gesprek vind ik.
” U heeft uw hele dossier”
Niet dus
” Ik ben wel te vertrouwen hoor”
Gek, die andere arts was dus niet te vertrouwen.
” Dan gaat u toch weg”
” Was erwarten sie van uns?”
” Uw kind kan nooit meer sporten”
” Die scan? Oh, die ligt in het verkeerde bakje.
En trouwens: waar bemoeit u zich mee.
Oh er stond spoed op?
Even gauw de dokter bellen.”
” Je hebt niks, er is niks”
Vreemd hoor, als je na 4 weken half invalide bent.
Gelukkig zijn er ook heel veel aardige , deskundige mensen in de zorg.
Die staan dan ook voluit op zorgkaart nederland.
Dag Mw Muis,
Er staan inderdaad een aantal negatieve waarderingen op ZorgkaartNederland.nl. Maar deze zijn in de minderheid. Hieruit blijkt dat veel mensen hun zorgverlener positief waarderen en dit ook willen laten zien. Onder andere op ZorgkaartNederland.nl. Ook kan een zorgverlener op een waardering reageren zonder op een specifieke casus in te gaan. Met een reactie laat een zorgverlener zien dat hij de vraag of opmerking van een patient heeft gezien en deze serieus neemt. Een zorgverlener kan door te reageren extra informatie geven, uitleg over procedures en werkwijzen, de mogelijkheid tot contact bieden en laat hiermee zien dat openheid of toegankelijkheid van een zorgverlener belangrijk is. En dit niet alleen voor die ene ontevreden patient, maar voor/aan alle bezoekers van de website.
Hallo,
Ik ben gelukkig werkzaam in de zorg en doe dit met heel veel plezier.
Gewoon het feit dat ik mag en kan helpen aan het nog leuk en gezellig maken van de dagen van onze oudere medemens vind ik erg leuk.
Maar als ik dan lees in een reactie die slaat op “de helpenden” bij een verzorgingshuis voel ik me zeer gekwetst.
Alsof wij niet volledig gekwalificeerd zijn.
Wij zijn notabene de ogen en oren van onze collega’s “de verzorgenden”.
Zij verzorgen de wonden voeren de mdo gesprekken bellen artsen wanneer nodig is en nog veel meer maar daar hebben zij wel degelijk de hulp van ons helpenden nodig juist omdat wij meer contact hebben met de cliënten.
Gelukkig is er bij mij in het huis geen niveau verschil en werken wij zij aan zij zoals het hoort.
Maar het is en blijft wel kwetsend wanneer je niet voor vol aangezien word door zo een reactie.
Beste Jelle,
De “helpenden” zijn ziekenverzorgenden neem ik aan en doen heel veel en zwaar werk.En goed werk.
Maar ik heb er helaas in de Wittenberg in A-dam een paar meegemaakt waar ik gevangenen niet aan zou willen toevertrouwen. Die helpenden vernederden de patienten door hun optreden. Zo’n afdeling wordt dan ook niet goed geleid als dat kan gebeuren.
Daarom is zorgkaart goed: om dit aan te kunnen geven.
Ik ben blij dat jij je werk graag doet en er trots op bent.
Dag Jell,
Uit jouw reactie begrijp ik dat de ervaring die jij hebt gelezen door jou als kwetsend wordt ervaren maar ik krijg niet helemaal helder om welke ervaring het gaat. Het verlenen van zorg doe je samen, ieder met inbreng van zijn eigen kennis en toegevoegde waarde. Respect voor elkaar is een voorwaarde om goede zorg te kunnen verlenen. Gelukkig begrijp ik dat dat in de instelling waar jij werkt het geval is.
Leuk! Een discussie! Dank voor jullie bijdragen.
Ik zal mij in mijn antwoorden beperken tot de werkzaamheden als huisarts; ik ben immers geen specialist.
Allereerst @ I van der Sluis: intercollegiaal overleg en intercollegiale toetsing zijn al jaren onderdeel van het werk van de huisarts. Denk bijvoorbeeld aan FTO ( farmacotherapeutisch overleg) , waarbij alle huisartsen in een wijk, of waarneemgroep ( toen de grote huisartsenposten nog niet bestonden) samen met de apotheker enkele keren per jaar kijken naar het voorschrijfgedrag. Geloof me, als uit cijfers blijkt dat je als huisarts middel X erg veel voorschrijft, en dat middel X niet in de standaarden staat, heb je wat uit te leggen.
Hiernaast is er natuurlijk de verplichte nascholing: 40 punten ( ongeveer 50 uur) nascholing per jaar, anders mag ik me niet meer huisarts noemen! Onderdeel van die verplichte nascholing is onder meer intercollegiale toetsing.
@ Heuvelman, jazeker, verzekeraars plezieren huisartsen regelmatig met confrontaties wat betreft “presteren” op het gebied van het voorschrijven van dure geneesmiddelen ( maagzuurremmers, antibiotica, cholesterolremmers) .
Hiernaast is standaard onderdeel van het contract met verzekeraars wat betreft zorg voor chronisch zieken ( ketenzorg diabetes bijvoorbeeld) dat de huisarts komt met prestatie indicatoren. “Laat maar eens zien, huisarts; hoe sterk is bijvoorbeeld de HbAc daling van uw diabeten sinds de inzet van de praktijkondersteuner? ”
Kortom, ja, de verzekeraar is nadrukkelijk aanwezig in de (huisartsen)zorg.
Sterker nog, als je als huisarts niet doet wat de verzekeraar wilt, heb je een probleem.
( het is een hele andere discussie of datgene wat een verzekeraar wil, ook parallel loopt met het belang van de kritische zorgconsument. Daar heb ik wel een mening over, maar dat valt buiten deze discussie) .
@petra: het spijt mij oprecht dat u een dergelijk wantrouwen heeft ten aanzien van de medici.
In het algemeen echter moet mij iets van het hart:
Vanwaar het collectieve wantrouwen tegenover artsen/ professionals? Doet NL het zo slecht in internationaal opzicht?
Zijn er niet grotere problemen in de zorg, zoals “steeds minder zorg voor steeds meer geld” ? Zoals het ten grabbel gooien van onze privacy? Zoals de minimale invloed van de patiënt op het zorgstelsel ( versus de intens grote invloed van verzekeraars op de zorg) ? Zoals het disfunctioneren van politici die met zorg te maken hebben, die daarvoor echter ruimschoots beloond worden door een invloedrijk netwerk, met een prachtbaan na hun politieke “carrière” ?
Tot slot, een stokpaardje van mij: het gebrek aan orgaandonoren?
Hoewel transparantie belangrijk kan zijn, zijn er mijns inziens belangrijker items in de zorg.
Dat de NPCF dat ontgaat, dat verontrust mij. De NPCF is tot dusver namelijk buitengewoon invloedrijk gebleken.
Beste Edward,
Wij vinden transparantie inderdaad een belangrijk thema. Maar dat wil niet zeggen dat wij andere thema’s niet of minder belangrijk vinden. Ons zorgstelsel bestaat uit drie partijen: patient, zorgaanbieder en zorgverzekeraar. Onze missie is om de positie van de patient in het zorgstelsel te versterken. En daar proberen wij, met onze lidorganisaties, hard aan te werken. Op verschillende thema’s.
Beste Kriek,
Ik vind het wel goed van u dat u reageert en zaken toelicht.
Wat betreft dat intercollegiaal overleg.
Is dat er ook met fysiotherapeuten en huisartsen. Lijkt me van wel; maar ik maak dus mee dat men daar last heeft van territoriumdrift. Bemoei je niet met ” mijn ” diagnose” want ik ben de dokter en ik weet het beter; daar komt het zo’n beetje op neer. Ook vraag ik me af of er in die verwijzigen naar de f th iets meer kan staan dan lage rugpijn bv. Dat stelt toch niet zoveel voor als diagnose en verwijzing.
Brengt me op de volgende vraag:
zijn er bijscholingscursussen voor aandoeningen aan het bewegingsapparaat?
CTS klachten werden bij mij reumatische artritis genoemd.
Gelukkig ben ik daaraan geopereerd, wat met reuma toch niet mogelijk was geweest.
Zenuwbeknellingen komen op andere plaatsen ook voor en zijn niet zo moeilijk te diagnosticeren.Helemaal als er spieruitval is. Nee; dat heet “lage rugpijn”.
De verzekeraars kunnen de patient informatie geven die de huisarts niet wil of kan geven. Ik vind het dus een zegen dat ik daar met vragen terecht kan.Bv over een behandeling in het buitenland,
En logisch als ze een praktijkondersteuner vergoeden dat er kwaliteit moet blijken.
Kijk: dat is nou kwalteitscontrole.
Werkt het? want het kost geld.
De NPCF, waar ik mee te maken heb gehad in een klachtenprocedure vind ik ondermaats.Totaal niet gericht op de patient/ client.
Van mij mogen de verzekeraars meer invloed hebben.
Zij zijn nl gebaat bij hetzelfde als de patient/ client:
snel beter worden dan zijn er minder kosten.
Daar kan de inspectie voor de Gh zorg veel voordeel mee doen.
Want die lopen achter de feiten aan te hollen en zijn onderbemand.
Een huisarts of fysio therapeut kan eens in de 200 jaar een bezoekje verwachten.
@ I van der Sluis,
Er is intercollegiaal overleg maar ook nascholing tussen huisarts en fysiotherapeut om de hoek. Maar ook met de psycholoog om de hoek.
Territoriumdrift? Ach… Als fysio of psycholoog het niet eens is met mijn diagnose, dan bellen ze vaak. Veelal verwijs ik dan in overleg, naar psychiater en/of orthopeed/neuroloog.
Geen probleem, zolang mevrouw Schippers mij maar niet dreigt met verwijsnormering ( Koefnoen gezien? ) .
Diagnose is voor mij minder belangrijk dan de vraag wie mijn patiënt het beste verder kan helpen.
Wat betreft bijscholing over het bewegingsapparaat: ja, dat is een van de meest voorkomende cursussen, en dus een van de makkelijkste manieren om aan je nascholingspunten te komen. Keuze genoeg.
Opvallend dat men hier meer vertrouwen heeft in de verzekeraar dan in de NPCF. De NPCF wordt namelijk met vele miljoenen gespekt door VWS om toch vooral hun liedje te neuriën.
( Hoewel VWS het niet erg zal vinden als patiënten verzekeraars zullen zien als hun beste vriend, schat ik in) .
EEN bezoekje aan de huisarts per 200 jaar? Jammer!
Per bezoek vang ik namelijk maar liefst 9 (!) euro.
En dat terwijl mevrouw Schippers mij weg zet als graaier en grootverdiener!
behandelresultaten getoetst door verzekeraars? Zijn deze toetsingen in uw praktijk of gemeengoed?
Mn. artsen hebben mi. geen inzicht in eigen behandelresultaten. Als je als patient naar dergelijke gegevens vraagt om een inschatting van risico’s te kunnen maken, wordt er al snel gezegd: “ja dat weet ik niet hoor” De irritatie groeit in de spreekkamer als je dit toch wil weten en aanhoudt. Je voet je al snel lastig en je wordt vriendelijk verteld dat de consulttijd om is. Ook dat is transparantie van zorg waar de patient veel aan heeft.
De vergelijking met een restaurant vind ik een slechte net zoals iemand eens zei : als je naar de kapper gaat moet je het resultaat ook afwachten. Het gaat hier om professionele zorg die je misschien met een garagebedrijf kunt vergelijken voor wat betreft deskundigheid en know how die de gemiddelde patient/ autorijder niet heeft. Dit ten eerste .
Ten tweede is het initiatief van zorgkaart erg goed.
De tevredenheid of ontevredenheid strekt zich nu over een groter gebied uit dan bv het dorp waar iederen de dorpsdokter kent met al zijn goede en zwakkere kanten.
In een stad ligt dat nu eenmaal wat moeilijker.
Ten derde is de enige echte beoordeling mogelijk door een goed georganiseerde inspectie. Die moet om te beginnen dmv steekproeven KWALITEIT toetsen.
Kwaliteit gaat verder dan tevredenheid.
Daarvoor zal de zorg die nu door veel zelfstandige ondernemers uitgevoerd wordt
drastisch op de schop moeten. Zorgcentra waar men in loondienst is met meer disciplines bijeen met een leidinggevende. Onderlinge inzage in dossiers is dan mogelijk en kan veel ellende voorkomen.( zie de neuroloog in Emmen).
Beoordelingsgesprekken en functioneringsgesprekken zoals bij het bedrijfsleven en de overheid normaal is.
Ten vierde zal de klachtenregeling en tuchtrechtspraak anders moeten.
Het tuchtrecht wat we nu kennen stelt beslist niets voor: de slager die zijn eigen vlees keurt is dat. Eigen klachtencommissies ook niet. Want daar geldt ook dat men a priori de beroepsgenoot/ collega beschermt.
Wat beter werkt is zoals nu in grotere organisaties zoals ziekenhuizen gebeurt klachtencommissies instellen. Sowieso de toegankelijkheid en reacties gaan professioneler dan een klachtencommissie van een beroepsgroep of vereniging.
Er is dan teveel afstand en desinteresse die er voor een eigen organisatie wel is.
De bedoeling van zo’n commissie is om de kwaliteit van zorg en hulp te verbeteren.
Mijn ervaring is dat dat goed kan werken. De bereidwilligeid van artsen om een verloop van een ziekte/ behandeling te bespreken is al heel belangrijk voor beide partijen.Dit in combinatie met een betere letselschade mogelijkheid.
Wegmoffelen en ontkennen: ik hoop dat dat echt verleden tijd wordt.
Dat getuigt van profesionaliteit nl.
Het tuchtcollege zal van opzet moeten veranderen.
Daar kom je alleen bij slechte opzet en geknoei.
Als de beroepsgroep zichzelf zuivert door betere organisaties met beter toezicht heeft het tuchtcollege straks weinig te doen.
Het is bekend dat artsen elkaar beschermen wanneer er sprake is van medische missers. Vervolgens doen alle artsen(ook uw huisarts!) mee aan het verdoezelen van de fouten. Medische dossiers worden opzettelijk fout ingevuld, fouten worden niet genoteerd. Verwijsbrieven herschreven of verdwijnen. Er wordt geknoeid met röntgenfoto’s. Ook verplegend- en assisterend personeel doet er aan mee. Artsen hebben dubbele administraties. Als u achter de fout komt zullen artsen altijd ontkennenn, u psychiatriseren, bedreigen, ruzie zoeken. Daar zijn artsen wel goed in. Artsen zijn list en bedrog.
Houdt daar rekening mee als uw een zaak tegen een zogenaamde hulpverlener begint
@ I van der Sluys, wat betreft het gelijktrekken van de zorg met een Restaurant: inderdaad, dat is nogal bedenkelijk.
Maar, aan de andere kant: u heeft blijkbaar weinig vertrouwen in de zorg.
Loondienst, zorgcentra,onder de knoet bij managers, functioneringsgesprekken, INSPECTIE……
Toe maar!
Als zorgprofessional spreek ik uit ervaring als ik stel dat je juist desinteresse, afstand, vervreemding en disfunctioneren uitlokt door zorgverleners vast te zetten in een hokje.
Ik ben werkzaam als huisarts. Voor mij geldt onder meer het volgende:
De controle op ons werk vindt in tal van vormen plaats. Intercollegiaal bij gezamenlijke behandeling van patiënten,
via nascholingen, via beoordelingen van behandelingsresultaten door verzekeraars (chronische ketenzorg), via structurele peilingen
onder de eigen patiëntenpopulatie, via accreditatie en eisen aan opleiderschap. Er bestaan wettelijke procedures
voor klachtbehandeling of meldingen van misstanden. Maar de belangrijkste controle vindt plaats in het dagelijkse
contact met patiënten waarvan het overgrote deel kritisch, goed geïnformeerd en zelfbewust de huisarts, zijn/haar
inzet en de medewerkers regelmatig onder de loep legt. Tot slot hebben we nog de IGZ, en natuurlijk de NPCF en Consumentenbond.
Controle en toezicht genoeg, zo lijkt mij.
Beste E Kriek,
Ik heb veel slechte ervaringen in de zorg.
Er zit helaas kaf onder het koren. Als mijn dossier niet de vertelde klachten bevat vind ik dat heel vreemd. Als in een verwijzing verkeerde informatie staat vind ik dat ook vreemd. Misschien had ik het slecht getroffen.
In 3 ziekenhuizen heb ik slechte zorg en slecht/ geen overleg tussen behandelend artsen meegemaakt. ( 2 keer een dodelijke afloop)
Je zou toch denken dat het daar voor de hand ligt om makkelijk te communiceren
Het door u genoemde intercollegiaal overleg: werkt u in een groepspraktijk?
Kan een nascholing een toetsing bevatten?
Een controle door verzekeraars is voor mij nieuw.
Hoe werkt dat dan? Ze gaan toch af op uw informatie?
Doen huisartsen aan structurele peilingen? Ik heb het nog niet meegemaakt.
Ik denk dat u wel zo werkt en uw werk goed en zorgvuldig benadert.
Maar dat is voor mij uitzonderlijk.
En ik denk dat het zelfstandig ondernemer zijn, zoals de huisarts en fysiotherapeut absoluut niet goed is voor de zorg.
Zorgcentra zijn naar mijn idee transparanter omdat sowieso meer mensen toegang tot gegevens hebben en contact met de patient/ client.
Helaas meen ik hier en daar iets te moeten relativeren. Ik ben ook van mening dat transparantie een van de vele hulpmiddelen kan zijn om een organisatie/ hulpverlener te beoordelen.
Tegelijkertijd is transparantie geen wondermiddel.
Wie kan mij trouwens een definitie geven van transparantie? Is dat voorlichting? Is dat openstaan voor een mening? Is dat je resultaten kenbaar maken? Is dat inzicht geven in de selectiemethode waarop een hulpverlener selecteert? Is dat inzicht geven in je genoten opleiding als hulpverlener? Is dat het openbaar maken van je fouten? Of is het alleen de mening van een toevallig passerende zorgconsument?
Wordt een hulpverlener alleen goed beoordeeld als hij/zij gewillig doet wat een zorgconsument wil? En wat als die zorgverlener volgens zijn/haar standaarden ervan overtuigd is dat datgene wat die zorgconsument wil zijn/haar gezondheid schaadt?
http://www.ntvg.nl/publicatie/Dokter-be%C3%AFnvloedt-tevredenheid-van-pati%C3%ABnten-nauwelijks/volledig.
De dokter beïnvloedt tevredenheid van patiënt nauwelijks. U leest het goed.
Lees hier verder: http://www.bmj.com/content/341/bmj.c5004
Mijn punt: het is zeer goed mogelijk dat u buitengewoon onder de indruk bent van een hulpverlener.
Of dat echter in het belang van uw gezondheid/ welzijn is, waag ik te betwijfelen.
Als Jomanda genoemd zou worden op de Zorgkaart, zou ze ongetwijfeld 10/10 krijgen.
Is dat echter in uw belang?
De zorg is gebaat bij transparantie! Eens, iedere serviceverlenende sector dus ook de zorg is gebaat bij transparantie, objectieve beoordelingen en kwaliteitsverbetering. Echter, ik zou graag zien dat mensen niet meer anoniem een klacht kunnen melden. Uit ervaring van andere platformen blijkt dat de betrouwbaarheid significant verbetert, op het moment dat reacties uitsluitend gepost kunnen worden door mensen met naam en toenaam.
Ik geloof dat ik in een maand tijd meer restaurants bezoek dan m’n ziekenhuis.
Ik ben van mening dat je wel een referentie moet kunnen achter laten, echter zie ik dit meer in het licht van electieve zorg. Ik denk aan Zorg in het buitenland, oogklinieken etc. waar je van te voren even gaat checken hoe en wat.
Maar je reguliere ziekenhuis voor spoed, daar ontkom je bijna niet aan lijkt me.
Natuurlijk heb je bij spoed weinig keuze, maar voor alle andere zorg heb je als patient wel iets te kiezen. Bijvoorbeeld voor een huisarts of een fysiotherapeut maar ook voor een specialist in een ziekenhuis!
Ervaringen van anderen met de verschillende zorgverleners kunnen helpen om die keuze te maken en juist daarvoor is ZorgkaartNederland een heel handige tool!
Het lijkt mij zeer goed dat er meer gepubliceerd wordt over het gebruik van de site.
Sinds twee weken staat hij op mijn site Oefentherapie-Zaanstad.nl, hiermee kunnen patienten via mijn site ervaringen delen en plaatsen. Wellicht is dit een idee voor meer zorgverleners.
Ik sluit me aan bij het verhaal van mijnheer hierboven en vindt het goed dat dit er is. Soms zie je alleen een helder overzicht met veel cijfers maar bij een aantal tandartsen zie ik ook maar 1 of 2 cijfers staan, dat zegt nog niet zoveel. Moet aan gewerkt worden.
ZorgkaartNederland is een goed initiatief waar tot nu toe te weinig ruchtbaarheid aan gegeven is. Alleen als veel mensen een waardering invullen, kan deze site een wezenlijke bijdrage leveren. Des te meer er beoordeelt wordt des te zuiverder de gemiddelde beoordeling immers zal zijn. Ik heb nu één keer een beoordeling ingevuld, maar ga dit zeker vaker doen. En ga ook zeker tegenover anderen over dit goeie initiatief vertellen.
de zorg is gebaat bij transparantie. Het werkt kwaliteitsverhogend. vooral zelfstandig werkenden worden getoetst. De zorg is inhoudelijke deskundigheid die goed moet zijn. De klantgerichtheid en vermogen tot communiceren moeten ook goed zijn.
Het lijkt alsof de beroepsgroep niet altijd bij machte is om een collega te berispen. De macht van de burger is groot sinds de nieuwe media zijn intrede heeft gedaan. Tuchtrecht gaat over fouten. slecht bejegenenen is geen reden om iemand uit het ambt te zetten. Een negatieve publieke opinie heeft een enorme impact, een zuiverende.
Dit medium gaat vooral over bejegening. Het blijven individuele ervaringen maar die kunnen ook een goed beeld geven.