Zo’n zes jaar geleden werd ik geconfronteerd met deze vraag. Voor het gemak zal ik het kort houden. Ik was geopereerd, tumor goed verwijderd, snijvlakken en klieren schoon en ik had een eerste goed nieuws bericht gekregen dat nabehandeling – lees chemo – niet nodig was. Kort daarna werd ik gebeld en toen bleek de mening van het team een andere te zijn dan die van de arts die me het blijde nieuws verteld had. Vol met vragen en heen en weer geslingerd tussen goed en slecht nieuws kom ik weer in het ziekenhuis aan waar ik wat informatie krijg en hoor wat de statistieken zeggen over mijn geval. Ik ga naar huis met een belafspraak en de vraag ‘Laat me maar even weten of je chemo wilt’.
Stelt ons voor dilemma’s. Drie noem ik er. Vandaag is opnieuw breed uitgemeten dat werkgevers de mogelijkheid willen hebben om sneller van medewerkers af te komen, die ongezond leven.
Een mijlpaal gepasseerd, 75.000 waarderingen op ZorgkaartNederland.nl. Een prima cijfer op een mooi rapport. De website is ruim twee jaar in de lucht is en trekt maandelijks zo’n 750.000 bezoekers. Dagelijks worden er zo’n honderdvijfendertig waarderingen geplaatst.
Na enkele incidenten ontstond in februari 2012 een maatschappelijk debat over het medisch beroepsgeheim. Eerst vond neurochirurg Tulleken het nodig om als niet-behandelend arts het Nederlandse volk te informeren over de gezondheidstoestand van Prins Friso. In dezelfde week raakte het VUmc in opspraak vanwege TV-opnamen voor een RTL programma. Juist enkele dagen daarvoor had minister Opstelten van Veiligheid en Justitie tijdens het KNMG-congres “Komt een agent bij de dokter”, nog een pleidooi gehouden om het medisch beroepsgeheim niet “in beton” te gieten. Toch neem ik aan dat de minister niet instemt met deze incidenten… Lees verder »
Mensen die ouder worden consumeren meer zorg. Nu is het fenomeen ‘consumeren’ iets dat de laatste jaren onder druk staat. Het begrip consumeren was in de jaren zeventig en tachtig hip en sexy, en levert in de jaren na het millennium steeds meer fronsende wenkbrauwen op. Lees verder »
Mevrouw A. schrijft ons het volgende: “Wat mij altijd hekelt is het overleg tussen de apotheek en mij als patiënt. Als de specialist mij iets voorschrijft, schrijft ze vaak meteen 150 tabletten voor. Ik ben echter voor veel medicijnen allergisch. Belangrijk dus om eerst uit te proberen of het medicijn wel geschikt voor me is. Ik vraag bij de apotheek dan ook meestal om een klein aantal van een nieuw medicijn. Het antwoord van de apotheek is standaard ‘nee’. En ‘Wij leveren wat de specialist voorschrijft’. Dus neem ik 150 tabletten mee naar huis en moet ik er heel regelmatig 145 weer terugbrengen vanwege een allergische reactie. Dit is mij nu al meerdere keren overkomen. Ik heb het gevoel dat dit veel geld kost in de zorgverlening.” Lees verder »
Soms gaat er iets mis bij een behandeling. Natuurlijk, iedereen maakt fouten, maar sommige fouten hadden voorkomen kunnen worden. Bijvoorbeeld door beter te luisteren naar de patient. Dat blijkt wel uit het trieste verhaal van meneer B. Lees verder »
“In een gleuf in het keukenblok ligt het zorgdossier. We zijn nieuwsgierig en mogen er een blik in werpen. Qua medicijngebruik en -verstrekking is het actueel, maar verder is de vulling niet up to date en vooral onleesbaar. De formalistische en ambtelijke taal in indicatiebesluiten en correspondentie van Zorgkantoor, Sociale Verzekeringsbank en al wat dies meer zij, is werkelijk stuitend te noemen. Is er nu geen functionaris met gezond verstand die bij het opstellen van een brief of besluit denkt: dit moet anders, want hier kan mijn vader of moeder echt geen chocola van maken?” (Fragment visite aan Woon- en Zorgcentrum Sainte Marie op www.zorgvisite.nl). Lees verder »
Het Deventer Ziekenhuis doet sinds 2 jaar actief mee op ZorgkaartNederland.nl. Deelname is een onlosmakelijk gevolg van de keuze dat we transparant willen zijn over wat we doen en openstaan voor complimenten en ook voor kritiek. En ja, we doen ook mee omdat we de 8.4 die we scoren graag uitventen.
Lees verder »
Drie specialisten van het ziekenhuis Rijnstate Arnhem, urologen Michael van Balken (@MRvanBalken) en Carl Wijburg (@roboturoloog) en gynaecoloog Francis Hartog (@FrancisHartog) zijn zeer actief op Twitter. Zij tweeten regelmatig over hoe zij in hun werk het gedachtegoed van Compassion for Care tot uitdrukking brengen. “Het gaat erom steeds te bedenken in patiëntencontacten: wat zou ik fijn vinden als ik in deze situatie zat”, vertelt Van Balken.
Lees verder »
Iedereen die wel eens Parijs heeft bezocht, weet dat het altijd even oriënteren is: de verschillende arrondissementen, de locatie van het hotel en bezienswaardigheden. Als je wilt verplaatsen van de Sacre-Coeur naar het Louvre is de metro bij uitstek het vervoersmiddel. Het is maar al te fijn dat er overal goede kaarten van het metrosysteem zijn en dat er bordjes en pijlen de weg wijzen. Zo heb je altijd aanknopingspunten om niet te verdwalen! Lees verder »
Er zijn soms van die bijzondere momenten die in de hectiek van alledag gewoon voorbijgaan. Het kan een verjaardag zijn, een trouwdag, een examendag van een neefje of een website die zijn jubileum viert. Ook met ZorgkaartNederland hadden we bijna zo’n moment. Lees verder »
Wachten is mijn tweede natuur geworden. Als geboren grootverbruiker van zorg en voorzieningen ben ik eraan gewend geraakt. Maar het blijft onnatuurlijk.
Lees verder »
Wouter Bos stemde niet erg optimistisch in zijn interview voor Buitenhof op 6 november; ‘Een gebrek aan vertrouwen tussen partijen in de zorg.’ Juist dat vertrouwen is cruciaal als het erop aankomt samen te werken. En dat er meer samengewerkt moet worden is duidelijk. ‘Stijgende zorgkosten’ bij een ‘toenemende zorgvraag’ voor ‘meer chronisch zieken’ beheersen de koppen in de media. Lees verder »
“Daar heb ik geen tijd voor, hoor, met maar tien minuten per patiënt.” Dit is de reactie die ik vaak terugkrijg als ik met zorgverleners in het kader van Compassion for Care praat over het tonen van compassie, een onderdeel van patiëntgericht communiceren. Nederlandse huisartsen zijn sinds 1986 bijvoorbeeld veel zakelijker gaan communiceren met hun patiënten. Onderzoek toont echter aan dat het tijdsargument niet klopt. Patiëntgerichte communicatie kan in het hele traject inclusief vervolgconsulten zelfs tijd opleveren. Lees verder »
Patiëntwaarderingen op internet zijn niet van voorbijgaande aard. Op verschillende plekken worden patiëntwaarderingen online uitgevraagd. Op ZorgkaartNederland een aantal voorbeelden.
Al twee jaar trekt de redactie van ZorgkaartNederland het land door met haar presentatie over het hoe en waarom van ZorgkaartNederland. En in die twee jaar zien wij gestaag meer acceptatie en zelfs waardering ontstaan voor ons initiatief. Enerzijds komt dit doordat een toelichting op onze werkwijze vertrouwen schept in de uitvoering en anderzijds omdat duidelijk is dat het fenomeen online patiënt waarderingen niet van voorbijgaande aard is. Sterker nog, wij staan inmiddels niet alleen in het uitvragen van patiëntwaarderingen. Al dan niet in de openheid of met de bekendheid zoals bij ZorgkaartNederland worden op verschillende plekken al zeer actief patiëntenwaarderingen uitgevraagd. Een aantal voorbeelden:
Lees verder »
Stel, u bent op zoek naar een restaurant in een vreemde stad. U heeft geen idee waar u lekker kunt eten. Hoe maakt u een keuze? Wilt u iets weten over de hygiëne in het restaurant of gaat u ervan uit dat alle restaurants schoon zijn. Er is tenslotte een inspectie (Voedsel en Waren Autoriteit, vroeger de Keuringsdienst van Waren) die controles uitvoert. Misschien wilt u weten of het restaurant een Michelinster heeft of misschien wel twee. Het kan ook zijn dat u zich laat verleiden door de presentatie van het restaurant op internet. Een luxueuze uitstraling kan heel aantrekkelijk zijn, het oog wil tenslotte ook wat. Verder is het mogelijk dat u ervaringen van anderen belangrijk vindt. ‘Het eten was heerlijk maar de bediening liet op zich wachten, was slordig en ongeïnteresseerd’. ‘Het eten was middelmatig maar de bediening was top’. Lees verder »
